Risicoprofiel en integriteit

Risicoprofiel en integriteit

Als elfjarige heb ik twee keer mijn arm gebroken. Gelukkig voor mijn ouders was de maatschappij in die tijd nog wat minder wantrouwend en werden zij, volkomen terecht, niet van kindermishandeling verdacht. Anno 2018 moeten zorgverleners vermoedens van kindermishandeling goed documenteren, waarbij er helaas ook wel eens ten onrechte een ouder wordt verdacht. En twee botbreuken in een half jaar tijd is best verdacht. Overigens zal niemand betwisten dat het voorkomen van kindermishandeling de hoogste prioriteit heeft, maar wat als je ten onrechte verdacht wordt?

Financieel dienstverleners, zoals accountants en fiscalisten, merken een soortgelijke tendens in hun werkzaamheden. De herziene wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) vraagt, meer nog dan voorheen, om een vastlegging van het risicoprofiel van elke cliënt. Dit risicoprofiel moet worden opgebouwd uit deelgebieden, zoals bijvoorbeeld geografische risico’s (waar is een bedrijf gevestigd en waar zijn de leveranciers en klanten gevestigd) en productrisico’s (wat voor soort producten/dienst levert het bedrijf, welke branche). Maar ook vanuit andere regelgeving wordt verwacht dat accountants en fiscalisten een beeld hebben van de integriteitsrisico’s van hun cliënten, zoals bijvoorbeeld corruptie en omkoping.

Het is natuurlijk evident dat een fabrikant van vuurwapens die klanten heeft in gebieden waar burgeroorlog en terrorisme dagelijkse praktijk zijn een hoog risico op terrorismefinanciering kent. Het zal ook duidelijk zijn dat een schoenmaker in de hoofdstraat van een willekeurig Nederlands dorp een aanzienlijk lager risico kent.

Gelukkig zitten onze cliënten qua risicoprofiel dichter bij de schoenmaker dan bij de wapenfabrikant uit mijn voorbeelden. Maar toch is het maken van zo’n risicoprofiel best lastig. Want nu doet een cliënt zaken met landen waar de risico’s op witwassen (of terrorismefinanciering) hoger liggen dan in Nederland. Maar de Nederlandse bedrijfsleiding maakt een goede indruk als het gaat om naleving van wet- en regelgeving. Hoe schatten we het risicoprofiel dan in? En wat doen we met cliënten in de horecasector, een voorbeeld van een sector die van oudsher een minder goede naam heeft als het gaat om het verantwoorden van alle opbrengsten?

Nu vraag ik geen medelijden met ons als financieel dienstverleners, maar zo’n risicoprofiel is door wetgeving ingekaderd en voelt daardoor soms erg ongemakkelijk. Net als die zorgverlener die niet elke ouder van een kind met een botbreuk van mishandeling wil verdenken, wil een financieel dienstverlener niet elke cliënt waar volgens risico-indicatoren iets mee aan de hand zou kunnen zijn, meteen verdenken van witwassen, belastingontduiking of omkoping.

Maar wanneer het risicoprofiel verhoogd is, is de financieel dienstverlener wel verplicht (op grond van de Wwft) om alert te zijn op signalen van witwassen en terrorismefinanciering. De wet vindt dat accountants en belastingadviseurs als een poortwachter voor het financiële systeem fungeren. En dat is een hele eer, maar ook een hele verantwoordelijkheid.

En als je nu denkt: kan ik beter een andere adviseur dan BonsenReuling zoeken? kan ik je geruststellen: de Wwft geldt voor álle accountants, fiscalisten, administratiekantoren en aanverwante dienstverleners. Ook banken, verzekeraars, tussenpersonen, notarissen en advocaten hebben ieder op hun eigen manier met de Wwft van doen. De schikking van ING laat zien dat het niet naleven van de Wwft forse boetes kan opleveren.

Dus mocht je als cliënt van ons kantoor het gevoel hebben door vragen van mijn collega’s dat je “geprofileerd” wordt, dan klopt dat! En net als die zorgverleners op de eerste hulp verdenken wij je niet meteen van criminele activiteiten. Maar dat moeten wij wel in het dossier vastleggen…

Auteur

Bibi van den Bragt

Compliance officer | BonsenReuling

Als compliance officer adviseer ik geen cliënten, maar vooral de vennoten en collega’s van ons kantoor. Sommige noemen mij ook wel het vaktechnisch geweten… Mijn onderwerp van advies is wet- en regelgeving rondom het hebben van een AFM-vergunning voor wettelijke controles, maar ook andere voorschriften van onze beroepsorganisatie NBA waar we als accountantskantoor mee te maken hebben. Ook denk ik graag mee (of soms tegen) met mijn collega’s over complexe vraagstukken over de jaarrekening. Mijn persoonlijke uitdaging is om de regelgeving praktisch toepasbaar te maken. Daarnaast hou ik mij ook graag bezig met (interne) opleidingen op mijn vakgebied.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *